Tarhananın özünü oluşturan fasulye,nohut,kırmızı mercimek ve mısır karışımı
Fasulye,yeşil biber,nohut ,sarımsak ve soğanın birlikte pişirilmesi Pişirilen bu karışımın rendelenmiş hali Tarhananın vazgeçilmezi çörekotu Değirmende yarılan tarhanalığın elenmesi Elenen tarhanalığın içine katkı maddelerinin sırayla katılması
Bütün malzemeler koyulduktan sonra tarhananın karılması Tarhana kıvamına gelinceye kadar yoğurma devam eder Tarhana kıvamına geldikten sonra tarhananın üstü mısır unu ile urfalandıktan sonra örtülür.
Yaklaşık bir hafta örtülü vaziyette duran tarhana temiz bir bez üzerine mısır unu urfalandıktan sonra standart miktarlarda dökülür.
Dökülen tarhana belli aralıklarla çevrilir Kurumaya meyillenen tarhana daha küçük parçalara ayrılır Kuruyan tarhana bir yumru taş(tuz taşı) vasıtasıyla ezilir. Son bir defa daha elenen tarhana saklama kaplarına koyularak sofralarımızın baş tacı olur.
TARHANA MALZEMELERİ:
Buğday(tercihen kuru alanlarda yetimiş) Nohut, ak fasulye,alabölürce,mercimek,mısır(tercihen deştiye) Kırmızı ve yeşil biber, domates,soğan,sarımsak Ayva,nane,çörek otu, mısır unu,dağ eriği Yoğurt(tercihen keçi yoğurdu),tuz
TARHANANIN YAPILIŞI:
Öncelikle iri taneli buğday elenerek süzülür ve sonra tekrar içindeki buğday harici maddeler temizlenir.Buğdayın içine yeteri kadar ak fasulye,bölürce,mısır,nohut ve kırmızı mercimek koyularak değirmende yarılır. Ak fasulye,nohut,yeşil biber,soğan,sarımsak ayva ve isteğe göre dağ eriği karışımı haşlanıp rendelenir.Keçi sütünden yoğurt yapılır.Kırmızı biber ve domates birlikte rendelenir.İçine koyulacak diğer malzemeler hazır edilir. Karma işine başlamadan önce değirmende yarılan tarhanalık holuz ile büyük bir leğende tekrar holuzlanarak elenir. Daha sonra elenen malzemenin ortasında bir çukur açılarak bu çukura göce koyulur.Göce koyulurken her seferinde ailenin bütün fertlerinin isimleri sayılır.Dometes-biber rendesi koyulup yavaş yavaş ve içten dışa doğru özleştirilerek karıştırılır.Tarhana; içine koyulacak tüm malzemeler ilave edildikten sonra alt üst harmanlanarak karılmaya başlanılır.Tarhananın karılma kıvamına ulaşması son derece önemlidir.Kıvam; içinden elinizi güçlükle çekebildiğiniz seviyede olmalıdır.Karma işi tamamlandıktan sonra üzeri mısır unu ile urfalanıp -bazı uygulamalarda 7 kat- örtü ile örtülür.Bu şekilde yaklaşık bir hafta bekletilir. Bu bekleme esnasında ara ara karıştırılır.Bir hafta sonra temiz bir bez üzerine mısır unu urfası yapılır belli büyüklüklerde dökülmeye başlanır.Bu dökümden sonra oluşan bezeler arasıra çevrilerek kuruması sağlanır.Alatav seviyesine geldikten sonra bezeler daha küçük parçalara ayrılır.Kuruma işi tamamlandıktan sonra bir yumrutaş(tuz taşı) vasıtasıyla tarhana ezilir.Ezildikten sonra yaklaşık bir hafta daha kurutulur.Kuruma işi bittikten sonra tekrar elenir ve cam kavanoz,gürlen veya bez torbalara koyularak serin ve rutebetsiz ortamlarda saklanır.
Tarhana genellikle eylül ayında ve "ay'ın eskisi"inde yapılır.Yeni ayda yapıldığı zaman sağlıksız olur ve kurtlanır.
Tarhana yapabilmek geleneksel yaşantı içerisinde kadınlığın en büyük göstergelerinden biri olarak değerlendirilmektedir.Tarhana yapmasını bilmeyen kadınlar için genellikle "uluk" beceriksiz ifadesi kullanılır ve bu durum bir kadın için son derece olumsuz bir sonuçtur.
Tarhana geçmiş zamanda ya Durasılar mevkiindeki antik dibek taşta ya da ağaçtan yapılma dibeklerde soku vasıtasıyla ezilirken; günümüzde yumru taş veya elektrikli robotlar vasıtasıyla ezilmektedir. Tarhana karıldıkdan sonra taze olarak konu-komşuya ikramda bulunmak adettendir. Bir kadınlık geleneği olan tarhana yeni nesillere öğretilmesi gereken temel yiyeceklerimizden biri olmalıdır.Usta tarhana yapımcılarının tek tek aramızdan ayrılması tarhana yapım geleneğini risk altına sokmaktadır. Çok pratik olarak pişirilebilen tarhana aynı zamanda Ramazan ayında ve soğuk kış günlerinde en temel yiyecektir.Tarhananın içine pişirilirken bir veya iki tane biber atılması ve kese yoğurdunun zıvıtılarak konulması, iki üç diş sarımsak ezilip koyulması,topraktan yapma göveç içinde yenmesi,bayat mısır ekmeği ufalanması ve ağaç kaşıkla, kalabalık aile ortamlarında yenmesi lezzetini kat be kat artırmaktadır.